Friday, 26 October 2018

தமிழமுது கவிச்சாரல்

தமிழமுது_தேன்சாரல்_குழுமத்தின்_சிறப்புப்_போட்டி நாளைய 30/09/18----15/10/18 நாளாம் போட்டி கவிதையின் தலைப்பு
#கவிச்சிகரம்_முகன் அவர்கள்... See More — with Saraswathi Rajendran.

நதியோர நாணல்கள்

No automatic alt text available.செம்பருத்தி பூத்திருக்கு அக்கா மவளே
செவத்த முகம் போலிருக்குஅக்கா மவளே
ஒசந்த ஓவியமா அக்கா மவளே
ஒய்யார செலயா நீ அக்கா மவளே
உன் கன்னக்குழி அழகில் அக்கா மவளே
என்னையே நான் இழந்துட்டேன் அக்கா மவளே
உள்ளங் கையால் உன்னைத் தாங்குவேனடி
உன்னைக் காக்கவே மண்ணில் வாழுவேனடி
ஊதகாத்து வீசுதடி அக்காமவளே
கூதலதான் கேட்குதடி அக்கா மவளே
வெரசா நீயும் வாடி என் அக்கா மவளே
உசிரே நீதாண்டி என் அக்கா மவளே
மாலையோடு நான் வருவேன் அக்கா மவளே
மஞ்சத்தாலியும் கொண்டுவாரேன் அக்கா மவளே
சேலைகூட வாங்கி வருவேன் அக்கா மவளே
சேர்த்தணைக்க நாள் குறிப்பேன் அக்கா மவளே
சரஸ்வதிராசேந்திரன்

தமிழ்சேவை 17-12018

மண்ணுரிமைக் காப்போம்
வந்தாரை யெல்லாம் வாழவைத்த இந்த பூமியை
சொந்தம் கொண்டாடி அபகரிக்க நினைப்பதென்ன நீதியோ நீ
ஏவிடும் ஏவலாளா என் தேசம் கைகட்டி வாய் பொத்தி
ஏமாந்து போய் கப்பம் கட்டி உன்னிடம் அடிமையாக
வீரப் பரம்பரையில் வந்தவர்களடா நாங்கள்
வெள்ளையனை விரட்டிய வீரத்தமி்ழன் வாழ்ந்த பூமியடா இது
வேற்றுமையில் ஒற்றுமை கண்டாலும் எம் குலம்
மாற்றானிடம் மண்டியிடும் வழக்கமில்லை
கெஞ்சிக்கேட்டிருந்தால் கொடையாக கொடுத்திருப்பேன்
கப்பம் என்று கேட்டதுதான் என்னுள் கோபத்தைத் தருகிறது
மண்ணுக்காக மரணத்தைத் தழுவும் மறவர் வழி வந்தவர்கள் எம்
கண்ணாய்க் காத்த மண்ணுக்கு கப்பம் கட்டாமல் காப்போம்
பொறுமையோடு சொல்கிறேன் பெருமையோடு போய்விடு
சிறுமை பட்டு சீர் கெட்டுப் போகாதே பிழைத்துப்போ
பேராசை வேண்டாம் இனியென போய்ச்சொல் உன் மன்னனிடம்
தோராய வாழ்வுக்கே நெருக்கடி வந்து விடும் என சொல்
மண்ணுயிர் காப்போம் தன்னுயிர் தந்தாலாவது
சரஸ்வதிராசேந்திரன்
No automatic alt text available.22-8-2018 ல் நதியோர நாணல்குழுமத்தால் நடத்தப்பட்ட இலக்கியபெருவிழாவில் யாழ்ப்பாணத்தில் வழங்கப்பட்ட என் கவிதைக்கான சான்றிதழ் அதை கொண்டுவந்து சேர்த்த ஈழவன் தாசன் அவர்களுக்கும் ஜீவிதா , ஜோதி அவர்களுக்கும் நன்றி
காதலாகிய கவிதை
அம்பு ஒன்று பட்டது
ஆதி அந்தம் சுட்டது
வட்டமிடும் சூரியன் போல்
வந்து வந்து தினம் சுற்றியது
கொட்டும் மழை போலவே
குமுறிவந்ததுஎண்ணங்கள்
அலையில் வந்து அலைமோதும்
கலையில் புதுமை கலையாகும்
பாதம் தொடும் கொலுசுகள்
வேதமாய் ஓதியது காதலை
தென்பாண்டி முத்துச்சரம்
அவள்செவ்வாயில் சிந்தியது
மங்கை அவள் கைபட்டதும்
மண்ணுகூட பொன்னாகியது
கன்னி அவள் கால்பட்டதும்
பாறைகூட பால் வார்த்தது
அரும்பிய மொட்டே
அழகான மலராகியது
விரும்பிய அவள் காதலே
விலகாது இன்றும் நின்றது
சிறகொடிந்து போனாலும்
துடி துடித்துச் சுற்றியது
எண்ணத்தில் காதல் இருந்தால்
எழுத்துக்கும் பஞ்சமில்லை
வண்ணமயமான காதல்
வரி வரியாய் செதுக்கியது
என்னுள் விளைந்த இனிய
காதலாகிய கவிதை இது

முகன் கவிதை+புகைப்படம் புகைப்படசாரல்

முகன் கதைசாரல்

வேட்டை அக்டோபர் 30

யாதொன்றும் இல்லாமல் எதுவும் தெரியாமல்
இருந்திட்ட என்னை காந்தம்போல் ஈர்த்தாய்
விழிகளில் வித்தைக் காட்டி விளையாடுகிறாய்
பொழியும் அன்பினால் போதைகொள்ளச்செய்கிறாய்
அமுத சுரபியில் அன்னத்தைஅள்ளிக் கொடுத்து
அரும்பசியை மணிமேகலைத் தீர்த்ததுபோல்
தேடியே வந்து அன்பினை அள்ளித்தெளித்து
கூடிய செல்வங்கள் கூட்டும் நிறைவினைத் தந்திடு
வானம் விரிந்ததுபோல் வாழ்வை விரிவாக்கி
மானமுடன் என்னையும் வாழ வழி வகுப்பாய்
அரும்பிய மொட்டே அழகிய பூக்களாகும்
விரும்பியே வாழ்வேன் உன்னுடன் நானும்
வாழ்வை விரிவாக்கு(கலை இலக்கியம் -கவிதைகள்)
October 20, 2018 · by Vettai Galhinna · 0Image may contain: cloud, sky, ocean, text and outdoor